aşküma

Mühim bir vazife: Çocuklara Kur’ân öğretmek
“Sizin en hayırlınız Kur’ân’ı öğrenen ve başkalarına öğretendir”1 buyuruyor Hz. Peygamber (a.s.m.).
Risâle-i Nur müellifi, bu hadisi bir emr-i manevî telâkki etmiş olmalı ki, Barla Lâhikası’nda, talebelerinden ‘Refet Bey’e yazdığı bir mektubunda “herbir has talebenin mühim bir vazifesi, bir çocuğa Kur’ân öğretmek”2 olduğunu ifade ediyor.

Bu mektubun yazıldığı 1930’lu yıllar,—her ne kadar okuma oranı düşükse de—bugüne kıyasla milletin Kur’ân harflerine daha ziyade âşinâ olduğu yıllardı. Bugün ise, 1928 yılında yapılan harf inkılâbının neticesinde, millet Kur’ân harflerine yabancılaşmıştır. Bu da bir anlamda Kur’ân etrafındaki surlardan birinin yıkılması olmuştur. Bunu şu hadise ile daha iyi anlıyoruz: Bediüzzaman Hazretleri, 1. Dünya Savaşı öncesinde sadık bir rüyada, kendisini Ağrı Dağının altında görür. Dağ âniden infilak ederek, dağlar gibi parçalarını dünyanın her tarafına dağıtır... Bu esnada Peygamber Efendimiz (asm), kendisine emredercesine “İ’câz-ı Kur’ân’ı beyan et!”, yani “Kur’ân’ın mucizeliğini açıkla, izah et!” der. Devamında rüyasını şöyle tabir eder Bediüzzaman:

“Uyandım, anladım ki, bir büyük infilâk olacak. O infilâk ve inkılâptan sonra, Kur’ân etrafındaki surlar kırılacak. Doğrudan doğruya Kur’ân kendi kendini müdafaa edecek. Ve Kur’ân’a hücum edilecek; i’câzı onun çelik bir zırhı olacak...”3

Evet, Kur’ân etrafındaki surlardan biri de “huruf-u Kur’âniye” (Kur’ân harfleri) idi. Dolayısıyla Bediüzzaman Hazretlerinin “herbir has talebenin mühim bir vazifesi, bir çocuğa Kur’ân öğretmek” ifadesi, günümüz itibariyle daha bir ehemmiyet kazanmıştır.

Bu mânâyı bir başka mektubunda şöyle teyid eder Bediüzzaman: “İnebolu civarında bulunan ve Nurlara güzel kalemiyle çok hizmet eden kardeşlerimizden Mehmed Zekeriya’nın bir mektubunu aldım. Endişelerimi izale edip beni mesrur eyledi. Şimdi Nurların bir vazifesi olan çocuklara Kur’ân okutmak ve iman derslerini vermek hizmetiyle meşgul olduğunu yazıyor. Ona yazınız ki: Bu hizmetin, aynen eskide Nurlara çalışmanız gibi kıymetlidir.”4

Evet her iki mektup da, Nur Talebelerinin önemli vazifelerinden birinin de Kur’ân öğretmek olduğuna dikkat çekiyor.

Kur’ân okumayı öğrenmenin/öğretmenin ehemmiyetini vurgulaması açısından, şu ifadeler de dikkat çekicidir: “‘Hıfz-ı Kur’ân’a çalışmak ve Risâle-i Nur’u yazmak, bu zamanda hangisi takdim edilse daha iyidir?’ diye suâlinizin cevabı bedihîdir. Çünkü, bu kâinatta ve her asırda en büyük makam Kur’ân’ındır. Ve her harfinde, ondan ta binler sevap bulunan Kur’ân’ın hıfzı ve kırâati her hizmete mukaddem ve müreccahtır.”5

Lâkin bu sözleriyle yetinmemektedir Bediüzzaman. Sadece bunu söyleyip kalmak, birşeyleri eksik bırakacaktır çünkü. Onun için arkasından gelen ve “Fakat...” şeklinde devam eden cümle de önemlidir: “Fakat, Risâle-i Nur dahi o Kur’ân-ı Azîmüşşan’ın hakaik-i imaniyesinin bürhanları, hüccetleri olduğundan ve Kur’ân’ın hıfz ve kıraatine vasıta ve vesile ve hakaikini tefsir ve izah olduğu cihetle, Kur’ân hıfzıyla beraber ona çalışmak da elzemdir.” Evet Kur’ân’ın lâfzına çalışmak ve hizmet etmek kadar, mânâsına hizmet etmek de önemlidir ki, Bediüzzaman bu kaydı düşmeyi ihmal etmez. Nitekim telif ettiği Risâle-i Nur Külliyatı, Kur’ân’ın mânâsının, hakikatlerinin tefsir ve izahıdır ve bu yönüyle Kur’ân’ın okunmasına ve ezberlenmesine vesile olmuştur ve olmaktadır da.

Aslında Kur’ân’ın mânâsı ile lâfzı birbirini tamamlamaktadır. Biri diğerine tercih edilemez. Nitekim Bediüzzaman Hazretleri, bütün himmet ve gayretini Kur’ân öğretmeye ve hafız yetiştirmeye veren Süleyman Hilmi Tunahan Hazretlerinin bu hizmetleri için “Biz Kur’ân’ın mânâsına, onlar ise lâfzına çalışıyorlar” derken de, bu tamamlayıcılığa dikkat çekmiştir. Benzer tarzda bir başka hatırada da, kendisini ziyarete gelen hafızlara Kur’ân’ı hıfzetmenin ehemmiyetinden bahsederek “Siz de hafızsınız, biz de. Biz Kur’ân’ın mânâsını, siz de lafzını muhafaza ediyorsunuz”6 dediği nakledilir.

Evet, Kur’ân’ın lâfzı mu’cizedir ve mânâsına hayattar bir cild olmuştur adeta. Lâfız mânâyı korumaktadır. Cild çıkarılsa nasıl vücud hayatını devam ettiremezse, lâfız da önemsenmez ve ihmal edilirse Kur’ân’ın ruhu ve hayatı hükmündeki mânâlar zarar görür. Onun için Kur’ân’ın lâfzının muhafazası ve yüzünden okunması önemlidir. Bu konuda yapılan Kur’ân hizmeti de, Bediüzzaman dilinde her hizmetten üstündür ve önceliği vardır.

İsmail TEZER



Dipnotlar:
1- Buhârî, Fedâilu’l-Kur’ân, 21.
2- Barla Lâhikası, s. 173.
3- Sikke-i Tasdik-i Gaybi, s. 201.
4- Emirdağ Lâhikası, s. 152.
5- Kastamonu Lâhikası, s. 47.
6- Son Şahitler, c. 4, s. 313.

Hale razı oluş şükürdür.

minanur

sadece çocuklara kuran eğitimi vermekle olmuyor.
onlara iman eğitimide vermek gerekiyor ben 6 yıldır coçuklara verdiğim dersler sayesinde gördüğüm kadarıyla anne ve babanın vermesi gereken terbiyeyi iman konusunda yeterli görmüyorum önce ebevey eğitilmeliki verdiğiniz iman hakikatleri daha iyi tesir etsin o küçük kalblerine.


Biz eğitiçi olarak bu coçuklarımıza uzun sürsede hakikatları öğretmek çok güzel sonuçlar elde ettiğimizide belirtmek isterim.risale-i nurun etkiside büyük hamdolsun

şehide

Biz eğitiçi olarak bu coçuklarımıza uzun sürsede hakikatları öğretmek çok güzel sonuçlar elde ettiğimizide belirtmek isterim.risale-i nurun etkiside büyük hamdolsun

Eğtimde ders çizergeniz nedir acaba.risalede hangi eğtimi veriyosunuz örneğin bir meal,kırık mana hadis tefsir vs.risale bunları kapsıyormu?çok fazla bilgiye sahip değilim risalede.her şey mevcutmu?

minanur

çocuklarımız 3,5 12 yaş arası olduğu için yaşlarına uygun anlayacakları dilde risalei nuru anlatıyoruz

çocukları ders yapar gibi değilde onlarla sohbet ederek ,hikayelerle beraber besmeleyi,şükretmeyi,hamdetmeyi sabırlı olmayı,imanlı bir insanı cennet gibi güzel yerleri beklediğini bu dünyanın sınav yeri olduğunu asıl yerimize gitmek için çok çalışmamız gerektiğini bunlar gibi pek çok bilgiler var nurlarda risalei nurdan kısa ve öz olarak sıkmadan anlatıyoruz
çizelge olarakta bu alttakini uygulayabilinir
şunuda belirtmek isterim her çocuk anlama şekli farklı her biri ayrı bir dünya yeterki işinizi severek yapın

çocuklara risalei nur anlatmak

--------------------------------------------------------------------------------


1.İlköğretim yaşlarında Nurların sevdirilmesi, iman fedailerinin örnek hayatlarına özendirme, hizmetinin ulviyetinin kalplerde yerleştirilmesi daha faydalı olur.

2- Nazik ve latif ruhları ağır ve ciddi şeylere dayanamayacağından dolayı sevince, şevke ve zevke medar şeyler daha faydalı olur.


3- Çok önemli konular örneklerle açıklanmalı, seviyelerine uygun şekilde anlatılmalıdır.


4- Hakikatleri, ülfet ettikleri anne, baba ve akrabalarının dışındaki kimselerden dinlemeleri daha faydalıdır.


5- Eğitimi verecek şahsın pedagojik formasyonunun olması önemlidir.


6- Çok yükleme yapmadan tenezzüh ve oyun ağırlıklı olarak konular serpiştirilmelidir.


7- Hikaye, çizgili roman ve görsel olarak faydalı şeyler ön plana alınmalı.


8- Risaleler en yüksek seviyede marifet dersi olduğundan, ehliyetli biri tarafından onların seviyelerine indirgeyerek günde, azami bir saatlik program düzenlenebilir. Fazlası ülfet ve alışkanlık meydana getireceğinden, ileride hizmete ve risalelere karşı ciddi bir soğukluk meydana getirebilir.


9- Çocukların arzu ve hayal güçleri diğer yeteneklerine göre daha ön planda olduğundan, o duygularını tatmin edecek konular anlatılmalı, programlar uygulanmalıdır.


10- Mümkünse çevre faktörü göz önüne alınarak ferah tenezzüh yerler seçilmeli, kapalı alanlarda fazla tutulmamalı, mümkünse çocukların program yapacağı yerlere oyun alanları ihdas edilmelidir

PERİLİÇE

Allah razı olsun ..